We zijn terug, Lecas ligt na een ruige tocht afgemeerd in Nieuwpoort.
Het tweede wedstrijdweekend lag een beetje in dezelfde lijn van het eerste. Ondanks het feit dat we zelf zeer tevreden waren over de maneuvers en zeilwissels, eindigden we voorlaatste. Alweer was het een klein verschil met de middenklasse.
De wedstrijdorganisatie verschilt enorm van wat we gewoon zijn : het parcours wordt pas met het voorbereidingssein(10min) meegedeeld via marifoon. We zaten elke keer vol spanning te wachten met de VHF op het bijna luidste volume, en toch hoorden we niets. Het gevolg was dat we nooit het te varen parcours wisten, en altijd moesten achtervolgen. Een van de wedstrijden waren we de boot voor ons aan het inhalen, maar we mochten niet, want dan wisten we niet meer naar waar we moesten. We zijn niet te weten gekomen wat er mis was in de communicatie(onze marifoon doet het prima). 

De Engelsen hadden wel bewondering voor onze prestatie : het niveau van de deelnemers ligt zeer hoog. Ze hebben jarenlange ervaring met het vaargebied en de boot. Enkele van de schippers varen al 30 jaar op hun Contessa. Hun schepen zijn dan ook volledig afgestemd op wedstrijdvaren, 3 van hen gaan na elke wedstrijd uit het water om er pas de vrijdagavond voor de volgende wedstrijd terug in te gaan. Het onderwaterschip wordt behandeld met een product op basis van teflon.
Ze konden er maar niet bij dat wij zonder windmeter en stoppers varen.  De bemanning van de beste 4 boten blijft ook nooit aan boord slapen : daar mogen alleen maar zeilen liggen en de volgens de klasse voorgeschreven binnenbetimmering.
Geen enkele boot van de vaste deelnemers wordt gebruikt om te cruisen, ze vonden het onwaarschijnlijk dat wij 'helemaal van Belgie' kwamen gevaren.  De eigenaar van Drumbeat woont in Colorado (USA) en komt om de 3 weken naar de UK om met zijn scheepje te racen.
We hebben van de wedstrijden weer veel bijgeleerd en de maneuvers heel goed kunnen inoefenen. Het was een zeer fijne ervaring en al bij al zijn we toch tevreden.  Waarschijnlijk gaan we dit jaar nog terug om als bemanning aan te monsteren op een van de beste schepen (Cosantes).

Dan begon de terugtocht. De wind bleef hardnekkig uit het oosten of noordoosten komen, en daarbij nog vrij krachtig. Maandagmorgend zijn we vertrokken in Portsmouth. Tegen 22 u kwamen we aan in Brighton, waar we zijn binnengevaren voor een korte nachtrust. De volgende morgen om 7 u waren we dan weer weg. Het was windkracht 6 op kop. Gelukkig hadden we de stroming mee, zo ging het eerste deel van de tocht vrij vlot. Rond 19 u lagen we ter hoogte van Dungeness. En met de stroming tegen heeft het wel enkele uren geduurd voor we daar voorbij waren. Iedereen was moe, het was ijzig koud en we kwamen niet meer vooruit. Christophe en Phillip gingen wat slapen, Timp en ik bleven hardnekkig opkruisen en zo lagen we rond 01 u voor Dover. Om 02 uur was het wisselen van wacht. Het waaide nog altijd een dikke 5 en tegen 06 uur waren we de scheepvaartroute door. En toen was de wind even weg.
Eigenlijk was het wel leuk om even rust aan boord te hebben, we hebben zelfs verse koffie kunnen zetten. Na een uurtje of 3 motoren (er was echt te weinig wind om te beginnen opkruisen tegen stroom) konden we terug beginnen zeilen, om later het grootzeil weer te moeten reven.
Bij  windkracht 6 kwamen we aan de haveningang van Nieuwpoort aan. Het was 16.30 u, we hadden allemaal al beslist wat we zouden eten in het frituur, keken ernaar uit om alle klamme kleren uit te trekken en ... mochten niet binnen. We moesten een kwartiertje wachten, er ging een groot schip buiten komen.
Rond 17.30 u hebben we uiteindeljik vastgemaakt. Het was een stevige tocht geweest : 164 mijl in 34 uur opkruisen bij een dikke 5 Bft. Mijn antwoord op de vraag : "Hoeveel graden moet ik varen" was elke keer weer : "Zo scherp mogelijk".

 Een onvergetelijk avontuur, voor herhaling vatbaar (??zullen we zien).

Christophe,

Alsvast een eerste impressie van deze schitterende tocht en de wedstrijden voor de kust bij Itchenor (juist ten oosten van de ingang van de Solent)

Woensdagochtend om 06:00 buitengaats Zeebrugge, na een zeer korte nacht (om 03:00 uur nog even bezoek gehad van een "technieker"om de GPS antenne te solderen. Direct spinaker op, om deze pas om 18:00 weer te laten zakken als we het kanaal over moeten steken dwars voor Dover. Het wordt erg koud op zee en we zijn allemaal erg moe, ondanks het schitterende weer. Even rust is de haven, een warme hap (Doner Kebab) en de volgende morgen weer om 05:00 op. Nu iets meer wind, maar uit de goede richting. Langs de Witte Rotsen naar Brighton, wederom 12 uur onder spinaker en volop zon. We durven niet direct door naar de eindbestemming omdat deze niet na zonsondergang binnegevaren kan worden. Dan maar een korte laatste stint op vrijdag, we hebben tijd genoeg. Een warme douche in de luxe haven van Brighton is ook geen straf. Jammer dat er vrijdag totaal geen wind staat. Wel een beetje regen, en zelfs dichte mist als we tussen de zandbanken  vóór Itchnor door moeten manoevreren. Gelukkig géén andere scheepvaart (niet gezien tenminste) en wel een goed werkende GPS (dankzij de "technieker")

En warme ontvangst door John van de "Cosantes" in de typische Engelse Yachtclub met de zeer vele moorings. Zaterdagavond een gezellig diner met ca 85 enthousaste Contessazeilers. Wij hadden echt de indruk dat zij het leuk vonden dat wij waren overgekomen. Zaterdag en zondag in totaal drie wedstrijden gevaren. Het doel was een plaats bij de eerste 10, maar dat bleek nog tegen te vallen!

Maandag afscheid genomen van de vaste bemanning en de terugreis aanvaart met de auto naar huis. Een geweldige ervaring en ik ga zeker nog een keer terug, maar dan met de "Ondine"

Er staan overigens nog veel meer foto´s en natuurlijk de uitslagen op www.co32.org

We hadden weer een aantal winderige dagen achter de rug. Het weerbericht voor zaterdag : 5-6 W, krimpend naar het ZW.  Dus hebben we een voltallige bemanning opgetrommeld : Christophe, Barbara, Dirk, Timp, Jeroen B, Phillippe en Jeroen T. Die laatste ging voor de eerste keer mee, en heeft ineens gezocht naar het probleem met de GPS-antenne. Nu weten we dat we een nieuwe zullen moeten kopen.
Aangekomen in Colijnsplaat stond er nog een stevige bries. Het waaide nog steeds 6 BFT, en het was koud. Maar onder een stralende zon viel het allemaal nog mee.
Het was een korte baan, slechts 12 mijl. Na enige twijfeling beslissen we qua zeilvoering voor een volledig grootzeil en de HA. Onze start is om 13.00 u. We vertrekken tegen 12.20 u uit de haven.
  De start verloopt prima. We zijn mee met de eersten over de lijn, de Bolderik ligt vlak voor ons. Het eerste aan-de-windse rak gaat prima. We moeten slechts drie slagen maken om bij de boei te geraken en daarmee verliezen we geen tijd.